Z pewnością jesteście zaskoczeni widząc tekst mojego autorstwa w dziale publicystyka. Prawdę mówiąc sam jestem tym faktem nieco zdziwiony. Nigdy nie byłem i nie będę dobrym tekściarzem, a moimi spostrzeżeniami dzieliłem się dotychczas tylko z nielicznymi osobami. Mówią, że ciężko jest zatuszować gorliwością brak umiejętności, ale osobiście uważam, że teorie są po to, aby je obalać. Dobra, dobra, wiem że miało być o Borussii, ale dajcie mi jeszcze kilka linijek. Nie wiem co skłoniło mnie do napisania tego tekstu. Może weekendowa nuda? Może pusta butelka po wódce stojąca na biurku obok monitora? Na pewno czynniki te pozwoliły mi ruszyć z miejsca, ale nie byłoby pomysłu bez pewnej decyzji trenera Kloppa.

Oglądając dotychczasowe mecze Borussii Dortmund odczuwałem pewny niedosyt. Jasne, w każdej formacji można znaleźć elementy wymagające poprawy, ale szczególnie martwiła mnie postawa zawodników występujących w środku pola. W mistrzowskim sezonie podwójną szóstkę tworzył Sven Bender wraz z Nurim Sahinem. Pierwszy z zawodników dalej jest pewnym elementem w układance Jürgena Kloppa, drugi... no cóż, wszyscy wiemy. Można powiedzieć jeden zawodnik, ale jeżeli tym piłkarzem jest mózg zespołu, sytuacja komplikuje się. Borussia wraz z odejściem Sahina straciła lidera, a faktu tego nie zmienią okoliczności w jakich do transferu doszło.

Poszukiwania następcy dla reprezentanta Turcji nie trwały długo. Padło na İlkaya Gündoğana (prywatnie przyjaciel Sahina), grającego do tej pory w 1. FC Nürnberg. Od pierwszej chwili 21-letniemu pomocnikowi towarzyszyła ogromna presja. Chociaż sam zawodnik ucinał wszelkie porównania do Sahina, twierdząc że jest zupełnie innym typem zawodnika, w Dortmundzie oczekiwano, że będzie dla Borussii tak ważnym elementem jak starszy o dwa lata kolega. Stało się inaczej i chyba sam Gündoğan miał po części rację twierdząc, że prezentuje inny styl niż obecny piłkarz Realu Madryt. Urodzony w Gelsenkirchen nie potrafił zbliżyć się do poziomu prezentowanego przez poprzednika, a pełnie swoich możliwości pokazał tak na prawdę tylko w pucharowym meczu z trzecioligowcem SV Sandhausen.

Słabsza forma Gündoğana skłoniła szkoleniowca Borussii do pierwszych roszad, które nie okazały się do końca trafne. W inauguracyjnym meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów z Arsenalem, jak i w kolejnym z Marsylią, szkoleniowiec Borussii zdecydował się wzmocnić środek pomocy, a miejsce reprezentanta Niemiec U21 zajął doświadczony Sebastian Kehl. Ustawienie to sprawiło, że za konstruowanie akcji ofensywnych ekipy mistrza Niemiec odpowiedzialni byli typowi czyściciele środka pola. Efekty takiego rozwiązania widoczne były gołym okiem, akcje Borussii kończyły się w okolicach linii środkowej, a dalekie piłki obrońców z pominięciem bezproduktywnego środka nie docierały do celu. Pierwsze dwa mecze i tylko jeden punkt na koncie Dortmundczyków - to stanowczo za mało.

W zamyśle szkoleniowca, wsparciem dla defensywnego duetu miał być Shinji Kagawa. Problem w tym, że reprezentant Japonii jest tylko cieniem piłkarza, który w poprzednim sezonie nie tylko asystował przy bramkach, ale sam odpowiadał za ich zdobywanie. Co prawda ustawienie to zdało egzamin chociażby w wygranym 5:0 meczu z FC Köln, jednak ciężko jest polegać w każdym meczu na strasznie nierównym w tym sezonie Kagawie. Wniosek? Środek pola potrzebuje piłkarza kreatywnego, potrafiącego nie tylko bronić, ale również wesprzeć kolegów w ofensywie.

W obliczu kontuzji Svena Bendera i słabej postawy wspomnianego wcześniej Gündoğana, Jürgen Klopp zmuszony był do przeprowadzenia kolejnych zmian, a miejsce obok Sebastiana Kehla zajął w środku pola 18-letni Moritz Leitner. Austriak z niemieckim paszportem, próbkę swoich możliwości pokazał już podczas letnich sparingów, jednak nie przekonało to szkoleniowca Borussen. W Borussii Leitner na boisku pojawiał się sporadycznie, grywał ogony, a na regularne występy mógł liczyć tylko w młodzieżowych reprezentacjach Niemiec. Szansa dla filigranowego pomocnika nadeszła wraz z ostatnim spotkaniem w Lidze Mistrzów z Olympiakosem Pireus. Wychowanek TSV 1860 Monachium zadebiutował tym samym w najbardziej prestiżowych rozgrywkach klubowych i zaprezentował się z bardzo dobrej strony. Był aktywny, starał się brać na siebie ciężar rozgrywania piłki i co najważniejsze znacznie ożywił środek pola.

Ciężko jest oceniać piłkarza już po pierwszym meczu w podstawowym składzie, jednak przyglądając się grze Leitnera, miałem wrażenie, że po murawie Signal Iduna Park biega Nuri Sahin. Nie był to co prawda piłkarz z sezonu 2010/11, który odchodził z Dortmundu jako gracz kompletny, lecz ten, który powrócił do Borussii po okresie wypożyczenia w Feyenoordzie Rotterdam.

Historia obu zawodników wygląda podobnie. Sahin jako zawodnik młodzieżowej reprezentacji Turcji, grającej w Mistrzostwach Europy U-17 w maju 2005 roku we Włoszech został wybrany najlepszym piłkarzem turnieju. Wywołało to spore zainteresowanie jego osobą ze strony klubów z całej Europy. Szczególnie mocno starały się o niego angielskie kluby - Arsenal, Chelsea i Manchester United. Arsene Wenger trener Arsenalu Londyn, nazwał go największym talentem niemającym jeszcze osiemnastu lat w Europie. Zaoferował za 17-latka 3 miliony euro, Borussia Dortmund odrzuciła ofertę, a Hans-Joachim Watzke powiedział: - Sahin jest przyszłością Dortmundu. Latem 2007 roku Sahin został na rok wypożyczony do Feyenoordu Rotterdam. W barwach Feyenoordu udało mu się zdobyć Puchar Holandii. Dobrą grą w Rotterdamie sprawił, że od razu po powrocie stał się podstawowym zawodnikiem drużyny prowadzonej przez Jürgena Kloppa.

Leitner do Dortmundu trafił zimą 2011 roku z TSV 1860 Monachium, jednak tuż po jego zakontraktowaniu, Borussia zdecydowała się wypożyczyć 18-latka do FC Augsburg. Pomocnik bardzo szybko stał się bardzo ważną postacią w zespole z Impuls Arena, walczącego o awans do pierwszej Bundesligi. Rozwój kariery Leitnera wyglądał bardzo dobrze, jednak wszystko posypało się podczas meczu z Fortuną Dusseldorf. W 64. minucie rywalizacji Niemiec został brutalnie sfaulowany przez jednego z rywali. W wyniku uderzenia osiemnastolatek doznał poważnego urazu ręki. Na miejscu zdarzenia błyskawicznie pojawili się medycy, którzy udzielili pomocy poszkodowanemu, a kolejno przetransportowali go do najbliższego szpitala. Był to ostatni mecz młodego Niemca w zespole z Augsburga.

W czerwcu 2011 roku Leitner powrócił do Dortmundu. W odróżnieniu od Sahina musiał uzbroić się w cierpliwość i oczekiwać na swoją szansę, która właśnie nadeszła. Bez wątpienia 18-latek posiada ogromny potencjał i predyspozycje do gry na najwyższym poziomie, jednak na dzień dzisiejszy najważniejsza dla rozwoju jego kariery jest dla niego regularna gra. Czy będzie miał ku temu okazje? Wszystko zależy od niego i od tego jak wykorzysta swoje nadchodzące właśnie pięć minut. Presja związana z występami w zespole mistrza Niemiec jest ogromna, a wahania formy, zwłaszcza w tak młodym wieku rzeczą normalną. Ostatnie lata pokazują jednak, że Borussia staje się klubem, który specjalizuje się w szkoleniu i sukcesywnym wprowadzaniu młodych zawodników do pierwszego zespołu, dlatego pozostaje mieć nadzieje, że w przypadku Leitnera będzie podobnie. Sprawą kluczową jest talent, a tego mu nie brakuje, dlatego pozostaje troszczyć się o rozwój kariery Moritza. Jeżeli tak się stanie, już wkrótce możemy mieć w Dortmundzie kolejną gwiazdę na miarę Mario Götze. Podkreślam, możemy.

Po raz kolejny, kiedy piszę artykuł pojawia się stały problem - nie mam pomysłu na tytuł. Podobno najprostsze rozwiązania są najlepsze, więc może posłuży za niego moje pytanie do Was: Czy doczekaliśmy się następcy Sahina?

* Tekst pisany przed meczem z VfL Wolfsburg

• Piłkarze Bayernu przed meczem
  12.05.2012 11:11; komentarze: 16
• Neuer: Nie zasłużyliśmy na porażki
  9.05.2012 23:45; komentarze: 9
• Robben: Zadecydują detale
  6.05.2012 19:50; komentarze: 12